Dezynfekcja

16 listopada 2015

ChromaStock_6858192 — kopia

Proces, który ma na celu zlikwidowanie mikroorganizmów i ich zróżnicowanych form środkami fizycznymi, chemicznymi lub za pomocą innych dostępnych środków, w celu zatrzymania rozpowszechniania się zakażenia.Powyższe czynności podejmuje się przede wszystkim w środowisku zewnętrznym, ale także są stosowane na ciało człowieka (w mniejszym natężeniu na jamy ciała). Dodatkowo rozróżnia się dezynfekcję zapobiegawczą i ogniskową.

Dezynfekcja zapobiegawcza

Stosowana jest w miejscach szczególnie narażonych na różnego rodzaju zakażenia przez drobnoustroje i inne mikroorganizmy. Pozwala ona całkowicie niwelować zagrożenia związane z tym właśnie problemem. Przykładowymi miejscami gdzie odbywają się tego typu działania są: kuchnia w gospodarstwie domowym, stołówka, łaźnia lub często używane przedmioty takie jak: naczynia.

Dezynfekcja ogniskowa

Wykonywana jest jako bieżąca i końcowa. Dezynfekcja bieżąca podejmowana jest w samym środku ogniska zakażenia (np. przy łóżku chorego) lub w otoczeniu nosiciela. Dezynfekcję końcową przeprowadza się w pomieszczeniach, w których przebywał chory.

Czynniki fizyczne używane do dezynfekcji:

Para wodna – jest ogólnie dostępnym stanem gazowym wody. Jako prawie czysty gaz, występuje w naturze i jest używana w technice oraz w gospodarstwie domowym. Jest też składnikiem powietrza Dodatkowo wykorzystuje się ją jako naturalny środek do dezynfekcji wcześniej oczyszczonego sprzętu, odzieży, unieszkodliwiania odpadów, używa się pary wodnej w temperaturze 100–105 °C pod zmniejszonym ciśnieniem (0,5–0,45 atm). Pary wodnej pod normalnym ciśnieniem używa się do odkażania m.in. wyposażenia sanitarnego.

Promieniowanie – to promieniowanie elektromagnetyczne o mniejszych długościach fal niż te, które są widziane przez oko jako różnobarwne światła. Ma zdolność wywoływania reakcji fotochemicznych w wielu materiałach i organizmach. Do odkażania używa się promieni UV o długości fali 256 nm, które niszczą drobnoustroje w powietrzu i na niezasłoniętych powierzchniach.

Przykładowe czynniki chemiczne używane do dezynfekcji:

  • czwartorzędowe sole amoniowe
  • alkohole
  • aldehydy
  • związki fenolowe
  • biguanidy
  • związki metali ciężkich
  • związki halogenowe
  • fiolet krystaliczny
  • utleniacze/nadtlenki
  • tenzydy
  • kwasy
  • zasady

Powyższa metoda dezynfekcji usuwa większość drobnoustrojów jednak nie zapewnia całkowitej pewności. Dlatego nie kiedy zdezynfekowany materiał nie jest jałowy jednak spełnia wszelkie normy w kwestiach przedmiotów użytkowych jak i powierzchni.

Wyniki dezynfekcji zależą od trzech czynników:

  • Pierwszym i podstawowym czynnikiem jest gatunek drobnoustrojów , ich liczebność i aktywność fizjologiczna,
  • Kolejnym ważnym aspektem są właściwości chemiczne i fizyczne używanej metody dezynfekcji, stężenie, jak również czas działania,
  • Dodatkowym aspektem jest środowisko w jakim jest wykonywana dezynfekcja – temperatura, wilgotność, pH, obecność materii organicznej i poziom kationów.

Podsumowując aby dezynfekcja była skuteczna, środek odkażający powinien mieć odpowiednie stężenie, najkorzystniejsze dla danych warunków, mieć bezpośredni kontakt z masą lub powierzchnią odkażanych przedmiotów. Działać przez określony czas i w odpowiedniej temperaturze.

tagi: dezynfekcja Warszawa, odkażanie,Gdańsk, dezynfekcja kurników, Sopot, dezynfekcja po zalaniu, dezynfekowanie Olsztyn, Metody dezynfekcji.